Objectiva criteria de cibo gustoso: quomodo unum pedita super aliud est Nos saepissime dicitur \"gustosum est\" vel \"non gustosum est\", sed raro ponderamus: an est mensura objectiva gustus? An potest probare, quod unum peditum objectiviter aliud superat, aut omne hoc est questiona praeferentiarum personalium? Scientia affirmat: sic est, existunt criteria objectiva, quae faciunt cibum gustosum pro majoritate hominum. Et cum praeferentiae personalia semper habeant agendum, sunt parameteres, quos mensurare, describere et praedictare possumus. Aquilibrio quinque principalium gustuum usque ad texturam, temperaturam et eodem sonum — perhicet nos discere quod facit cibum vere gustosum. Quinque principalia gustus et eius aequilibrium Incipiamus ab his fundamentalibus — gustibus sensoribus. Lingua nostra distinguere potest quinque gustus principalia: dulcis, salis, acris, amarus et umami (caro, satur). Nullus eorum solum ipse facit cibum gustosum — important est coniunctio. Cibo gustoso est cibo, in quo isti gustus in harmonia sunt. Exemplum, dulce et salis in caro carmeliatis, acris et dulce in sauce teriyaki, amarus et dulce in caco. Umami, aperitum a scientistibus Iaponicis in principio saeculi vicensimi, est quintus gustus — responsibilis est pro \"caro\", \"sauce\", tinctura et est specialiter important in formaggio, fungis, solanacibus et productibus fermentatis. Proprio umami facit peditum satur et profundum. Curiosum est, quod mens intellectus peditum non secundum gustus singulos, sed secundum interactionem. Plurimum dulci — aestuosi. Plurimum salis — salsus. Plurimum acris — acrima. Aequilibrium ideale est, cum nullus gustus dominet, sed omnes sunt praesentes, creando complexitatem et profunditatem. Textura et consistencia Gustus non est sola chimia, sed et physica. Quod cibo sentitur in oris, non minus importans est quam eius gustus. Cras, tenue, cremositas, viscoelasticitas — omnia haec influentia est in perceptione. Exemplum, patata fritta: crusta crispi ... Read more