Provans — non est simpliciter regione in meridiano Franciae. Est statum animi, congelatum in lucibus solis, in aroma thymi et lavandulae, in strido olivarum silvarum. Saeculis poetae, pictores et coqui huc inspirationem petunt. Van Gogh pingebat helianthus et noctes astrales in Arles, Cézanne petebat formam montis Sancti Victuarii, Picasso amabat rurales mercatos. Sed Provans non solum in tabulas inspirat, sed et in celeres opuscula. Simpla, solis, aromatica coquina Provans est hymnum fructibus frescis, herbis et laetitia vitae. In his articulo peragmus viam per Provansalas vias gustus et creativitatis. Lumina, colores et aroma: quod inspirat in Provans Provans salit lucido lumine. Sol Mediteraneum huc sic dense est, ut videtur, quod scindere potest gladio. Ita in calcareas calcarias, in tegulas terracottas villarum, in infinitas campi lavandulae inundat. Hic lucem nascunt contrastus: caelum ceruleum, viridis cedri, purpureus lavandulae, ochra terrae. Pictores dicunt, quod lucem Provansalensem est optimus in mundo. Curat animam et excitat creativitatem. Aroma non desinunt: odor foeniculi rusticus ad margines, jasminum in muri solis aquis calentibus, pinacis acervis caudatis, pisces siccantes in grillo. In Provans desideratur non solum videre, sed et olire, probare, sentire. Est terra, ubi vivunt omnia sensus. Herbae Provans: anima coquinariae loci Herbae Provans "non est simplex mixtura de mercatu. Est thymus, rosmarinus, majorana, origanum, thymelaeum, lavandula (in minimis dosis). Crescunt in collibus, ubi colliguntur et siccatur. In omnibus domibus est proprius receptus. Herbae adduntur in marinades pro ovino, in coctis vegetabilibus, in ragu, in formis. Pulvis eis conversat ovetum in opusculum Provansalense. Secretum est, ut herbae frescas (aut bene siccatas) sint. Coquis locales fricunt eas digitis, ut aromam aperiant, et in oleum olivum projiciunt. Nullae condimenti superflua, solum quod in his lapidibus crescit. Oleum et oleum olivum: aureum liquorem Ol ... Read more